Op deze website vertel ik over mijn opvoeding van Sagha volgens de roedelmethode®.
De roedelmethode® is ontwikkeld door Arjen van Alphen en wordt door Erica de Roode voortgezet. Ik heb 18 jaar geleden Arjen van Alphen voor het eerst ontmoet met mijn kruising Duits/Mechelse herder. Dat waren boeiende ontmoetingen waarin ik voor het eerst kennismaakte met deze methode. Het heeft me vooral veel geleerd over de wetenschappelijke inzichten die ten grondslag liggen aan opvoeden volgens de roedelmethode®. Het was vooral een verrijking van mijn kennis omdat mijn herder probleemloos door het leven ging. Jaren later kwam ik terug met mijn Tsjechoslowaakse wolfhond. Deze wolfhond functioneerde verre van probleemloos. Ik leerde van Arjen het verschil tussen trainen en opvoeden. Met training bereikte ik niets bij deze hond. En voor opvoeden volgens de principes van sociaal leren had ik te weinig kennis en inzicht. Ik heb toen de “speciale leergang” gevolgd. Een hele intensieve 6 daagse scholing waarin alle theorie aan bod kwam. De enorme kracht van Arjen was de wetenschaper in hem gekoppeld aan een enorme hondenliefde. Een bijna feilloze observatie van hond/baas vertaald naar de relatie tussen hen beiden. De vertaling van de roedelmethode® naar de dagelijkse praktijk vond ik lastig. Het is er ook niet meer van gekomen om hierin verder te leren. Arjen werd ziek en de coronaperiode kwam daarbij. Arjen werkte al jaren zeer intensief samen met Erica de Roode en na het overlijden van Arjen heeft Erika zijn kennis en kunde verrijkt met haar talent om dit praktisch te vertalen.
Mijn Duitse herder Sagha was al een jaar voordat ik besloot om contact op te nemen met Erica. Ik zag een aankondiging van een 2 daagse workhop. Sagha gaf niet echt problemen. Het gebruikelijke voor een jonge hond. Trekken aan de lijn bij opwinding. (En dat is vaak bij een jonge reu) Veel interesse in andere honden. (Voor mij iets teveel). Te onstuimig (respectloos) in het contact met andere honden. Maar Sagha luisterde goed vond ik. Ik liet hem veelvuldig loslopen. Hij kwam altijd als ik riep. En als er een hond naderde dan liet Sagha zich probleemloos aanlijnen om de ontmoeting te vermijden of in goede banen te leiden. In huis had ik geen kind aan Sagha. Hij kon goed alleen thuisblijven. Ging zonder problemen in de bench. Kon goed alleen in de auto blijven. Sloopte niets. Ging niet achter fietsers, joggers aan. Liet mensen en kinderen met rust. Zelfs de dierenarts complimenteerde me met het gedrag van Sagha. Turid Trugaas heeft een veelvuldig aangeprezen boekje geschreven over het afleren van trekken aan de lijn. Ik paste het toe en het werkt……..mits de opwinding niet te hoog is. Ik beloonde met brokjes. En dat werkte mits de opwinding niet te hoog was. Ik zou met de beperkte problemen die ik tegenkwam weg kunnen komen met het idee dat de opwinding vanzelf minder wordt wanneer Sagha volwassen zou zijn. Het hoort bij een puber. Maar toch….
Iets was blijven hangen van sociaal leren, zonder voerbeloning. Relatievorming. Ondanks dat ik de moderne leerprincipes toepaste die uitgaan van het bieden van structuur en veiligheid die aansluit bij de ontwikkelingsfase van de hond knaagde er iets. Het toepassen van commando’s en voerbeloning blijft toch een vorm van conditioneren. Het werkt, maar erg diep gaat het niet. Bovendien gaat het voorbij aan het feit dat geurinformatie de belangrijkste communicatie is voor de hond.